Join MultiplyOpen a Free ShopSign InHelp
MultiplyLogo
SEARCH

My Life in Words

Blog EntryOct 15, '08 2:34 AM
for everyone
24 Handbags within 24 hours!

Hurry!!!


Blog EntrySep 16, '08 5:08 AM
for everyone
Utang muna yung ibang mga descriptions.
  1. Loser’s Realm [hachipatuchi.blogspot.com] - number 1, number 1, number 1!!! Obviously.
  2. Green Pinoy [greenpinoy.com] - kasama ko itong blog na ito habang nababagot sa trabaho sa una kong project, dahil restricted ang mga paborito kong sites kapag work hours.
  3. Kokey Monster [kokeymonster.com]
  4. Chiksilog [chiksilog.com]
  5. Mr. D [deardiarya.blogspot.com]
Nga pala, para toh sa Project Lafftrip Laffapalooza at i-link ang site ng http://kwentongbarbero.com. Oops, copied and pasted. Sana hindi halata.

Blog EntryNov 16, '07 10:19 PM
for everyone

Went window shopping last Thursday and shempre I didn't miss the chance to check for new slogan tees sa American Blvd, my uber favorite shop. Hehe. Pero ayun tinignan ko lang kasi I'm so broke, and sakto, may shirt dun that says:

So broke, I can't even pay attention.

It so applies to my sitch kaya lang when I saw the pricetag, ayyy.. wag na lang. It cost P399.50, which I can't really afford kasi wala na akong allowance! Kaya ayun, nagtingin-tingin na lang ako ng iba pang shirt. Haha. I particulary liked the one that says:

I'm mean because you're stupid.

Wala lang, may naalala lang akong tao. Haha.

Tsk, I forgot to visit Artwork pala, baka may mga bago na rin silang shirts. Oh well, may next time pa naman, and sana may pera na ako nun.


Blog EntryNov 11, '07 11:48 PM
for everyone

Simulan natin ilang araw bago mag-board exam. Masaya ako. Naramdaman ko kasi na nabibigyang-halaga ako. Maraming text messages (adikan kahit maubos sulitxt pati regular load), maraming usap sa telepono (kahit ako yung tumatawag), maraming usap sa YM (kahit kadalasan nonsense). Lahat yon kahit hindi nagkikita.

Pagkatapos ng board, mas masaya lalo na't pumasa. Walang humpay na pagtetext ng kung anu-ano makapagtext lang. Masaya. Sa YM, biruan, kulitan, kwentuhan. Masaya.

Nung Friday, muntik nang masira ang araw ko, salamat sa napakagaling kong kaibigan. Pero sabi ko nga, muntik lang. Gumanda rin naman ang araw ko. Nakita ko kasi si Marix ulit after a long time na hindi nagkikita. Masaya.

Nung Sabado, ganun pa rin, masaya. Text-text, tanungan, kwentuhan ng konti. Masaya. Pagdating ng hapon, wala na. Nung gabi, asa pa. Naalala ko, hindi nga pala nasagot yung tanong ko.

Kinabukasan, naghintay akong masagot yung tanong ko. Asa pa. Nagsimba ako ng masama ang loob. Naisip ko, may telepono naman, may YM, sana sinasagot yung tanong ko. Posible naman kahit walang load. Sinabi ko yun. "Nyek" daw.

Naramdaman ko ulit yung naramdaman ko dati -- malungkot, balewala. Hindi ko akalaing mararamdaman ko ulit yun pagkatapos lang ng ilang araw. Biglang down lang.

Ano ba yun? Diba kung may tanong yung tao tapos wala kang load at least dapat maghanap ka ng ibang paraan para makontak siya? Common courtesy ang tawag dun. Common, meaning lahat ng tao alam yun, kahit squatter pa yan o walang pinag-aralan.

Okay, umiinit na naman ulo ko. *breathe*

Ang hirap pala pag biglang shift ng pakiramdam from one extreme to the other. Buti na lang wala akong sakit sa puso. Buti na lang hindi ako hinika.

Ngayon, bad trip ako. Tumatawa ako oo, pero walang makapagpasaya saken. Alam ko wala akong karapatan magreklamo sa tingin ng iba dahil kung ikukumpara nga naman e napakababaw ng problema ko. Pasensya na lang, blog ko toh e.


Blog EntryNov 10, '07 5:15 AM
for everyone

Took this photo before my mom cooked them for lunch. Hehe. On the left is a squash [kalabasa] and beside it is a bitter gourd [amplaya].

Kakaiba noh?


Blog EntrySep 4, '07 1:58 AM
for everyone

So today was the start of our refresher class at PERC. The classroom was full of students, and even those from other review centers were there. Harhar. I wonder why.

We even saw some of the people we didn't wanna see, and were classmates with some of them too. Oh well, a month wouldn't hurt to be with them [as long as they stay far, and I mean very far away from us. Hehe]. We call them the "bigatin".

Our day started with an exam, a not so easy one but not difficult either. Darn I really need to study harder. Pressure!

After the two hour exam, we had the responsibility of checking our own papers while the instructor discussed the answers up front. Halos puro katangahan lang yung mga mali ko. Hehe. Bawi na lang next time. I do hope I remember all that was taught a while ago two months from now. Hay. This is really a test of retentivity/retention. Whatever.